.jpg "Image")
Noordzee Wrakduiken
Voor de één is het niets, voor de ander is het 't mooiste wat er is. Wrakduiken op de Noordzee. Hoe je het ook bekijkt, het vereist meer van je dan tijdens de recreatieve duiken die je in de Nederlandse zoetwaterplassen maakt. Wat is er dan zo leuk aan stroming, beperkt zicht, getijden, golven, dieselstank, dubbele-sets, nitrox, decotijden, wrakken, enz....? Ieder voor zich heeft een andere reden maar de meest gehoorde is: AVONTUUR!
Voor wie?
Iedereen die een duikbrevet heeft dat overeenkomt met het RSTC Advanced Open Water Diver Brevet kan met ons mee de
Noordzee in. Verder wordt het volgende vereist:
Kosten?
Afhankelijk van de organisatie of de boot waarmee we varen, over het algemeen liggen de kosten ergens tussen
de 50 en de 100 Euro. Deze prijs wordt gerekend bij vertrek 's morgens, twee duiken, en 's avonds weer terug
in de haven. Voor eten en drinken moet men over het algemeen zelf zorgen of apart af rekenen.
Met wie?
We varen niet zelf maar we 'monsteren' aan op één van de boten die bijna wekelijks varen. Dit zijn o.a.:
Er zijn er meer, als we een link doorkrijgen zullen we die ook hier plaatsen.
Of er gevaren wordt hangt uiteraard af van een aantal factoren waarvan het weer één van de belangrijkste is. Links naar
sites die informatie over het weer geven zijn dan ook belangrijk voor de planning:
Varen...
Varen, varen, over de baren...en de golven, en dan die bewegingen...
Zee"ziekte" is, evenals wagen-, lucht- en ruimte"ziekte" een bewegings"ziekte". Voor het optreden
van de "ziekte" is beweging dus noodzakelijk. Bewegings"ziekte" wordt in hoofdzaak gekenmerkt door
de verschijnselen : duizeligheid, misselijkheid, braken, bleke gelaatskleur, zweten, beklemming
tot angst. Daarnaast treden ook nevenverschijnselen op: hoofdpijn, geeuwen en slaperigheid,
zuchten en hyperventilatie en vaak verlies van interesse in de omgeving...
Een theorie: Op een schip blijven het labyrinth en de proprireceptoren (diepe spierzin) alles
registreren. Voor de ogen gebeurt er evenwel niets. Passagier en transportmiddel zijn immers
samen in beweging. Er is dus een dyscoördinatie. Dit is één theorie. Anderen beweren dat het de
ongewone bewegingen en de aanhoudende houdingsveranderingen zijn die het labyrinth overdadig
prikkelen. Hoe het ook zij, hier volgen enige tips:
Voorkomen is echter beter dan genezen, goede informatie over medicijnen tegen zeeziekte vindt je hier: Zeeziekte
Op de duikstek.
Als de scheepstoeter een signaal geeft is dat meestal het teken dat het wrak gelokaliseerd is.
Vanaf het achterdek wordt dan een wrakanker met lijn en boei overboord gegooid en doordat er aan
de boei een verzwaarde zijlijn met een kleinere boei vast zit, kan de stroming bepaald worden aan
de hand van de afstand (of spanning) op het zijnlijntje. De boot vaart dan rondjes om deze boei en
uiteindelijk wordt het anker geworpen vlak naast de boei. Soms gaan er dan ervaren duikers naar
beneden (de crew-leden) om een lijn aan het wrak vast te maken, soms is het anker echter al genoeg. Via de
ankerlijn gaan de overige duikers dan naar beneden en wordt er, afhankelijk van de stroming, een lijn van
de reel vastgemaakt aan de ankerlijn en met behulp van de uitgezette lijn wordt er dan over het
wrak heen gedoken. Door de geringe diepte van de Noordzee wordt veelal Nitrox32 gebruikt, op sommige
boten, zoals de Fogo Isle, kan Nitrox gevuld worden.
Onder water
De Noordzeebodem huisvest een reeks kleine en grotere bodemdieren. Zoals bijvoorbeeld tientallen soorten
wormen, ingegraven of aan de oppervlakte levende schelpen, kreeftjes, garnalen, zee-egels, en
zeesterren.
Er zijn in het Nederlandse deel van de Noordzee zo’n 9 bodemdiergemeenschappen die typisch zijn
voor de leefomgeving. De verschillende bodems van bijvoorbeeld fijn of grof zand, of een ondiepe
of diepe bodem leveren verschillende diergemeenschappen op.
De belangrijkste soorten vis in de Noordzee zijn schol, kabeljauw, haring tong en makreel.
De bodem is een uitstekend leefgebied voor tong, schol en andere soorten platvissen en zij leven
van de aanwezige bodemfauna. Het losse zand biedt bescherming tegen hun vijanden, door zich half
in te graven kunnen zij zich verbergen voor roofvissen.
Anemonen vindt je overal op het wrak want die houden nu eenmaal van harde ondergrond en stroming.
Een paar foto's die Ton van Moll op onze duik in december 2001 gemaakt heeft:
Terug aan boord
Na de deco- of veiligheidsstop is het zaak om aan boord te komen, hetgeen niet altijd even makkelijk gaat.
Afhankelijk van het weer, de golven en of de schipper een mooi trappetje gemaakt heeft:
