Tijdens deze dag was er de mogelijkheid om het helmduiken te proberen. Voor het luttele bedrag van 10 gulden werd je in een droogpak gehesen. Althans, droog is dan de naam maar de praktijk wees uit dat je ook een droogpak nat kon worden, er waren immers maar twee maten beschikbaar: groot en heel groot. Deze pakken hebben een speciale rubberen nek-seal waar je doorheen moet (er is geen rits) en hier wordt later de helm aanbevestigd.
De helm is voorzien van een luidsprekertje dat tevens als microfoon dienst doet. Handig om te communiceren met de kant. Aan de achterkant van de helm zit het ontluchtingsventiel die je met het hoofd moet bedienen. Indien je de neiging krijgt om los van de grond te komen door de konstante luchtstroom, doe je dus je hoofd naar achteren tegen de klep aan en de lucht ontsnapt zodat je weer wat steviger op de grond komt te staan. Er werd trouwens niet meer 'ouderwets' met de hand een luchtbron gepompt maar er zat een grote cilinder aangesloten.
	De schoenen zijn zo'n kilootje of 8 a 9 en worden met veters vastgemaakt. Dit loopt knap zwaar kan ik zeggen. Als je een paar minuten bleef staan werden de voeten aan de bodem vastgezogen zodat het nog meer moeite kostte om ze los te krijgen.
Eenmaal alles aangedaan (je kunt dit niet zelf en je wordt dus aangekleed), wordt als laatste het ruitje aan de voorkant van de helm geschroeft.
	Na de OK tekens en de laatste controle werd een poging gewaagd om te water te gaan. Een hele aparte ervaring die je niet mag missen. Het gaat tegenwoordig toch wel wat anders maar er schijnt in het verre oosten nog steeds op deze manier gedoken te worden.